Endoskop, vücuda doğal deliklerden veya küçük cerrahi kesilerden yerleştirilebilen, ışıkla donatılmış bir tüptür.
Endoskop, geleneksel optik, ergonomi, hassas mekanik, modern elektronik, matematik ve yazılımı birleştiren bir teşhis aracıdır. Görüntü sensörleri, optik lensler, ışık kaynağı ve mekanik cihazlar içerir. Ağızdan veya diğer doğal açıklıklardan mideye yerleştirilebilir. Endoskoplar, X-ışınlarının göremediği lezyonları görüntüleyebilmektedir, bu da onları doktorlar için son derece yararlı kılmaktadır. Örneğin doktorlar midedeki ülserleri veya tümörleri endoskopla gözlemleyerek en iyi tedavi planını geliştirebilirler.
En eski endoskoplar sert borulardan yapılmıştı ve 100 yıldan fazla bir süre önce icat edilmişti. Her ne kadar yavaş yavaş geliştirilseler de hâlâ yaygın kullanıma ulaşamadılar. Daha sonra 1950'lerde endoskoplar, vücut içindeki kıvrımlardan kolayca bükülmelerine olanak tanıyan esnek borulardan yapıldı. 1965 yılında Harold Hopkins, görüş alanını daha net hale getirmek için endoskopun üzerine silindirik bir mercek yerleştirdi. Günümüzün endoskoplarında genellikle iki adet cam elyaf tüp bulunur. Bunlardan birinden ışık vücuda girer ve doktorlar diğer tüpten veya bir kamera aracılığıyla gözlem yapar. Hatta bazı endoskoplarda, gözlemlenen bilgiyi bilgisayara geri gönderen mikro-entegre devre sensörleri bile bulunur.
